Even voorstellen

Wie ben ik?
Mijn naam is Ingrid Lemmens en ik ben 25 jaar oud. Ik ben student aan de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg en tevens werk ik al enige jaren als freelance journalist voor onder andere Dagblad de Limburger (sportredactie, regioredactie, wegwijsredactie),  A en C Media een uitgever van een aantal huis-aan-huisbladen in Brabant en Limburg. Ook werk ik als internetredacteur voor de website www.limburger.nl.

Logo_ingrid7

Sportverslaving
Als achtjarig huppelke riep ik al dat ik (sport)-journaliste wilde worden. Op zondagavond keek ik Studio Sport van A tot Z met vaders mee en ook als er door de week Europese voetbalwedstrijden op TV waren was ik niet achter het beeldscherm weg te slaan.
Maar niet alleen voetbal interesseerde me. Ook andere sporten als schaatsen, handbal, volleybal, wielrennen trokken mijn aandacht.
Wanneer er belangrijke sportevenementen op TV waren keek ik mee.
Ik kan me nog als de dag van gisteren het Olympisch Goud in Atlanta 1996 van de Nederlandse volleyballers herinneren

Een ander goed voorbeeld zijn de Olympische Winterspelen in Nagano in 1998. Door het tijdsverschil waren die wedstrijden heel vroeg in de ochtend. Stiekem sloop ik dan in mijn pyjama en met dekbed naar beneden om voor de TV de schaatswedstrijden te volgen.

Maar ook met de Amstel Gold Race om 08.00 uur ’s morgens op de Markt in Maastricht staan in de stromende regen om de presentatie van de wielrenners bij te wonen was geen uitzondering. Daarna gingen we de hele dag op pad om ze maar zo vaak mogelijk voorbij te zien flitsen. Ook hebben we een aantal jaar de hele dag bij de finish bij de Maasboulevard in Maastricht of op de Cauberg in Valkenburg gestaan om de finale maar live mee te kunnen maken.

Verslagen schrijven
Toen ik een jaar of veertien was handbalde ik in de A-jeugd bij de plaatselijke handbalvereniging HV Roda. Als oudste team moesten wij vaak als laatste de thuiswedstrijd spelen. Maar al vanaf ’s morgens vroeg was ik dan in de sporthal te vinden om alle wedstrijden te bekijken. Van de D-jeugd tot aan mijn eigen wedstrijd. Daar maakte ik kleine verslagen van de wedstrijden voor het huis-aan-huisblad in onze gemeente.

In de zomer van 2001 stond er in Dagblad de Limburger een oproep voor sportverslaggevers. Ik, inmiddels vijftien jaar, reageerde. Na enige tijd belde de krant op dat ik een dag mocht meelopen als schaduwverslaggever. Samen met een echte journalist (Branko Eijssen) ging ik op pad en mocht een schaduwverslag maken.Dat het bij deze enige ervaring bleef was erg jammer. Maar ook begrijpelijk omdat de Limburgse kranten op dat moment in een fusieperiode zaten. Later kreeg ik gelukkig nog een herkansing.

Voetbal
Als meisje was ik helemaal gek van voetbal. Ik wist alle namen van alle spelers en trainers en vaak reikte mijn kennis nog verder dan menig jongen uit mijn klas. Zo werd er in groep 8 eens bij een quiz de vraag gesteld welke wedstrijd ooit de meeste toeschouwers had gehad. Alle jongens en ik staken de hand op. Niemand wist het goede antwoord. Toen de juffrouw mij als laatste de beurt gaf, zei ik: Brazilië – Uruguay, 1950 finale wereldkampioenschap. De gezichtsuitdrukking van de juffrouw zal ik nooit vergeten toen ze op het kaartje keek voor het goede antwoord.

Omdat Ajax in die tijd grote successen boekte, werd ik vanzelfsprekend ook Ajax-supporter. Maar Amsterdam was niet om de hoek. Toen ik pa vroeg voor naar een voetbalwedstrijd te gaan nam hij me mee naar zijn clubje, Fortuna Sittard. Mijn eerste wedstrijd in de Baandert was Fortuna Sittard – SC Heerenveen. Een week later werd er afscheid genomen van de Baandert tijdens de wedstrijd Fortuna Sittard – Sparta en betrok Fortuna het nieuwe stadion aan de Milaanstraat. Vanaf toen heb ik geen thuiswedstrijd meer gemist en was mijn liefde voor Fortuna Sittard geboren.

School
Op de middelbare school had ik een stroeve start in de brugklas. Maar goed, om onderaan op de ladder te beginnen vond ik geen probleem. Vanaf het tweede jaar ging ik naar de MAVO. In 2002 haalde ik met goede cijfers mijn diploma. Mijn bedoeling is altijd geweest om daarna door te stromen naar de HAVO. Maar door een verkeerd vakkenpakket (slecht advies school), ik had economie gekozen en geen wiskunde, kon ik niet naar de HAVO toe. Bovendien wilde ik graag naar de school voor journalistiek. Dus hoe daar te komen?
Tja, uiteindelijk koos ik voor een Mbo-studie. Hier stond ik eigenlijk niet achter want het was niet mijn doel. Het werd het MTRO (toerisme & recreatie) maar echt mijn ding was het niet. Het was meer een hindernis op mijn route naar de school voor journalistiek. Vier jaar lang verstand op nul gezet en met één doel voor ogen (journalistiek studeren), heb ik uiteindelijk mijn diploma gehaald.

Aan het einde van mijn derde jaar werd er van je verlangt dat je stage ging lopen. Voor mij natuurlijk geen reisbureau, hotel of camping. Mijn keuze viel op Fortunato. Het multifunctionele congrescentrum in het Fortuna Sittard stadion. Wat was er nou mooier om in je ‘eigen’ stadion stage te kunnen lopen. Tijdens mijn 40 weken (ik heb twee periodes in Sittard stage gelopen) heb ik een geweldige tijd gehad. Ik heb daar zoveel ervaringen opgedaan, zoveel mensen leren kennen en zoveel kunnen netwerken. In juni 2006 kreeg ik eindelijk na vier jaar mijn diploma van het MTRO. Ik had mijn Mbo-papiertje en mocht naar het HBO. Zo snel als kon en mogelijk was heb ik me ingeschreven op de school voor journalistiek in Tilburg. Op 13 juli vond de loting plaats en kwam het bericht dat ik ingeloot was. Ik sprong een gat in de lucht!

Journalistiek
Tijdens mijn studie journalistiek in Tilburg ging ik elke dag met plezier naar school. Ik zat helemaal op mijn plekje en kon eindelijk de studie doen waarvoor ik zolang gevochten had. Ondanks dat de studie vaak heel theoretisch was en ik graag wat meer had willen schrijven, ging ik er heel graag naar toe. Mijn doel was vier jaar lang zoveel mogelijk ervaring opdoen en aan alle facetten van de journalistiek proeven om uiteindelijk als multimediale en complete journalist af te studeren.

Freelancen
Sinds 2005 ga ik regelmatig op pad voor Dagblad de Limburger. Sinds mijn stageperiode van maart tot juni 2008 ben ik me meer en meer aan het ontplooien als freelancer. Zo schrijf ik niet alleen op zondag voor de Limburgse kranten, ook interview ik regelmatig jonge talenten voor de sportjunior rubriek.
Sinds mei 2009 werk ik ook als freelancer voor een aantal huis-aan-huisbladen in Brabant en Limburg van uitgever A en C Media. Op deze manier probeer ik steeds meer opdrachtgevers te krijgen.
Mijn droom is om te gaan werken op een sportredactie van een regionale of landelijke krant. Maar voorlopig afstuderen, blijven freelancen en dan mezelf aanbieden op de arbeidsmarkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s